The world is a great river, my life is as a boat

เรื่องง่ายๆว่า ทำไมเราต้องมานั่งเล่นเกมส์
ก็คงตอบแบบง่ายๆไม่ต้องใช้เซลล์สมองมากว่า.. ก็เพราะอยากสนุก

แต่ทุกวันนี้ เห็นปรากฏการณ์"แฟนเกมส์เดนตาย"กันเยอะเหลือเกิน
เขาเหล่านี้เป็นอย่างไรหรือ หลักๆก็..
" - -" ใครมาว่าเกมส์กรู มรึงตาย"อาเมน
ไม่ซัดฝ่ายตรงข้ามกันให้น่วมจริงๆทางร่างกาย
ก็ทางวาจา ผรุสวาท(เขียนถูกมั้ย?)ให้เจ็บใจตายกันไปข้าง

จริงๆแล้วอาการนี้ก็เกิดกับวงการอื่นได้เสมอ
ไม่ว่าจะเป็นแฟนหนังเดนตาย แฟนละครเดนตาย
แฟนดาราเดนตาย แฟนนักร้องเดนตาย 
(ทำไมต้องเดนตายอ่ะ ..แหม ก็เราชอบบบบ มันฟังดู..เดนตายดี ^o^)
ง่ายๆว่าส่วนใหญ่ก็จะเป็นอะไรที่ป๊อปๆ มีคนชอบประมาณนึงแล

พอกลายพันธุ์มาเป็นแฟนเดนตายแล้ว ความสนุกก็เริ่มถดถอย
ความเครียดก็เพิ่มขี้น กลายเป็นว่าผิดจุดประสงค์แรกของเกมส์ไปซะแล้ว เอ้อ..

เราเองก็เป็นคนชอบเล่นเกมส์มากชนิดที่คนอื่นคาดไม่ถึง
เล่นมันทั้ง PC, PS2, Online, Offline ไม่วายมาถึงเกมส์ในมือถือ - -"
(ทำไมคนเราชอบใช้โหงวเฮ้งประกอบจัง ว่าคนนี้บ้าเกมส์ไม่บ้าเกมส์
ทุกครั้งที่บอกว่าเราเล่นเกมส์นี้เกมส์นั้นเยอะๆ ทุกคนจะเหวอ.. แปลกใจ ทำไมหนิ)
แถมถ้าเราชอบเกมส์อะไรมากๆ ก็จะชอบเจาะลึก ค้นหาข้อมูลทุกอย่างของมัน
เราชอบเกมส์ที่มีเนื้อเรื่องให้ติดตาม มีระบบที่ต้องศึกษาถึงจะเข้าใจ ชอบเกมส์ที่ทำให้คิด
ชอบมากจนพอรู้ถึงระดับหนึ่งก็มักจะเขียนreview หรือช่วยเติมหน้าเกมส์ในWikipediaให้
ล่าสุดนี้ก็ไปนั่งเขียนข้อมูลเกมส์ Lineage II ให้เว็บ StrategyWiki
นี่แหละ เป็นการแสดงความชอบเกมส์ของเรา

แต่เราไม่ชอบที่จะไปนั่งเถียงกับใครว่าเกมส์ฉันเริ่ดที่สุด
คือแบบ.. เพื่อ? จะแข่งกันชิงโล่พระราชทานจากพระเจ้าเหาที่สิบสองเหรอ?
เกมส์มันคือเทคโนโลยี มันพัฒนาไปตามเวลา มันไม่หยุดนิ่ง
บางครั้งมวยคอเกมส์บางคู่ก็ประหลาดแท้
เพราะเอาเกมส์ที่ผลิตต่างยุคต่างสมัย ต่างธีม ต่างตลาดมาชกกัน
แล้วผลลัพท์มันจะเชื่อถือได้มั้ยนี่ เหมือนเอารถ F1 ไปแข่งกับรถบ้านอ่ะ

อีกประการหนึ่งคือ.. การยึดเหนี่ยวกับโลกในเกมส์มากเกินไป
อาการนี้มักจะเกิดกับคอเกมส์ออนไลน์ เพราะนั่นคือโลกอีกโลกหนึ่ง
บางคนทุ่มเททั้งชีวิตนี้เพื่อจะเติมอะไรที่ขาดหายไปในโลกนั้น
เราดูแล้วก็ช่างประหลาด.. ว่าอะไรมันจะต้องกระโดดเข้าไปขนาดนั้น

โลกออนไลน์ในเกมส์สำหรับเราก็เหมือนโลกอินเตอร์เน็ต
มันคืออีกโลกขนานอีกโลกนึง ที่มาหลังโลกความจริงเสมอ
ข้าวของเงินทองในเกมส์ พอถอดรหัสมาก็เป็นแค่เลข 1 กับ 0 เท่านั้น
วันหนึ่งที่เกมส์มันเจ๊ง SVมันรีเซ็ต ของพวกนี้ก็เป็นลมแล้วเท่านั้น
ทุกวันนี้สิ่งที่ทำ คือจ่ายเงินค่าบัตร ค่าไฟ ค่าคอมจิปาถะด้วยความคิดที่ว่า..
เงินนี้เราเอามาซื้อความสนุก ถ้ามันหมดสนุกก็เลิกซะ

หลายคนชอบบอกว่า เล่นเกมส์มันเปลืองเงินเปลืองเวลา
เป็นของฟุ่มเฟือย ทำให้เสียการเสียงานได้ อย่าไปเล่นมันเลย
จริงๆแล้วมันขี้นอยู่กับทัศนคติ การใช้ชีวิต และความคิดของแต่ละคนนะ
บางคนอาจจะไม่เอาเวลาและเงินไปหมกมุ่นกับเกมส์
แต่ไปเสียให้กับอย่างอื่น.. หนังดีๆ หนังสือเล่มหนาๆ ของสะสมศิลปินที่ชอบ ฯลฯ
สิ่งเหล่านี้ก็มีจุดที่เหมือนกันอยู่ไม่ใช่หรือ.. นั่นคือ เราชอบและสนุกกับมัน

ถ้าหากว่า เล่นเกมส์แล้วมันกระทบชีวิตของคุณ
ทำให้โลกความจริงของคุณปั่นป่วน ชีวิตจริงของคุณตกต่ำ
ตอนนั้นสิ่งที่คุณต้องตั้งคำถามและแก้ไขอย่างเร่งด่วน
คงไม่ใช่เกมส์... แต่เป็นตัวคุณเองคะ